Drift om op te geven

Na een 10-jarige relatie geeft Bregje er de brui aan. Ze neemt haar dagboeken mee en vertrekt. Ze blikt terug naar het begin van de liefde en haar relatie alsook het verhaal van haar rat die ze als kind koesterde en die symbolisch aangeeft dat hun relatie verkankerd zit.
Na het lezen van 60 bladzijden heb ik het opgegeven.
Het begint lyrisch met tal van poëtische en prachtige zinnen, maar door de langdradigheid van de zinnen leest het enorm traag en werd ik voortdurend teruggefloten om de zin te herlezen. Bregje geeft de brui aan haar relatie, ik geef de brui aan het boek.
Het doet me denken aan het boek "'Rafelen" van Sanne Huysmans. Ook een welbesproken debuut, een proza die desondanks er prachtige zinnen toch bijna onleesbaar is. Ik wou aanvankelijk meelezen met de Hebban-Leesclub en nu ben ik blij dat ik toch niet deelnam, waardoor ik
kan stoppen na 60 blz.
Het geven van sterren vind ik nu echt moeilijk. Voor mij is het zogoed als onleesbaar dus is dat 1 ster, maar er zijn toch wel prachtige poëtische zinnen waardoor ik naar 2 sterren wil gaan. Mijn ontevredenheid wat het boek betreft, weerhoudt de kunst van het schrijven niet; want dat kan ze wel. Ik ben mild en ik geef dan toch maar 3 sterren.