Het geheel voelt wat versnipperd aan

Aurélie is advocate in Brussel, maar na een heftig voorval met een cliënt raakt ze haar zelfvertrouwen kwijt. Ze gooit het roer om, gaat werken voor een ngo en vertrekt naar Kinshasa. Daar raakt ze diep geraakt door Congo en vooral door Colette, een masseuse die ondanks haar bescheiden leven iets bijzonders uitstraalt. Intussen zoekt ze steun bij Jacques, een Libanese zakenman, terwijl ze haar weg probeert te vinden in een leven vol contrasten: feesten en luxe aan de ene kant, armoede en onrecht aan de andere. Samen met Colette ontdekt ze uiteindelijk dat er meer achter de armoede zit dan ze dacht – en dat een geheimzinnige organisatie daar misschien wel expres voor zorgt.

Dit debuut toont duidelijk dat Julie van Erps talent heeft, maar zij probeert wat mij betreft te veel in één verhaal te stoppen. Er worden meerdere verhaallijnen aangesneden — van Aurélie’s persoonlijke zoektocht en haar moeilijke jeugd tot de politieke corruptie in Congo en de relatie met haar vader — waardoor het geheel wat versnipperd aanvoelt. Eén van die thema’s volledig uitdiepen had het boek sterker gemaakt.

Daarnaast zit de tekst vol Franse zinnen en Vlaamse uitdrukkingen die vaak niet worden uitgelegd, wat de toegankelijkheid voor een breder Nederlandstalig publiek lastig maakt.
Roze lucht had wat dat betreft wel hoge concurrentie. Mijn favoriet van vorig jaar Munt (Osinga) speelt zich ook af in DRC; waar thema’s helder en diepgaand werden uitgewerkt, schiet Roze lucht wat tekort.
De auteur laat zien veel in huis te hebben. Met wat meer focus en een duidelijkere verhaallijn kan dat in een volgend boek nog sterker uit de verf komen.