Vergeet me niet

In de thriller Vergeet me niet van Tessa Duncan begint Lily Brown, voormalig psycholoog bij Scotland Yard, na een mislukte relatie haar eigen praktijk in Canterbury. Haar eerste patiënten zijn onder andere Samantha Harris, die vastzit in een toxische relatie met een gewelddadige echtgenoot, en Vera Osmond, die na een traumatische jeugd lijdt aan ernstige paniekaanvallen.

Samantha probeert zich los te maken van haar echtgenoot, maar zoals zo vaak bij dit soort toxische relaties keert ze telkens weer terug, hopend dat het beter zal gaan. Soms lijkt dat ook zo, voor even, totdat het opnieuw volledig uit de hand loopt. Ze belandt regelmatig in het ziekenhuis en Lily probeert haar zowel professioneel als persoonlijk te ondersteunen. Wanneer Samantha uiteindelijk in een blijf-van-mijn-lijfhuis terechtkomt, weet haar echtgenoot haar ook daar te vinden. Zal Samantha zich uiteindelijk kunnen losmaken van hem, of is de greep te sterk?

Daarnaast werkt Vera hard aan het verwerken van haar traumatische jeugd. Haar paniekaanvallen blijken getriggerd te worden, en samen met Lily onderzoekt ze waardoor. Wanneer haar behandeling succesvol lijkt afgerond, neemt Vera opnieuw contact op. Ze denkt te hebben ontdekt hoe het verleden écht zit en wil dit verder onderzoeken, maar dit loopt niet goed af. Kort daarna wordt ze dood aangetroffen — alles wijst op zelfmoord.

Lily gelooft daar niets van en begint haar eigen onderzoek. Maar hoe dieper ze graaft, hoe schimmiger de waarheid wordt. Zal Lily de waarheid kunnen achterhalen zonder zichzelf in gevaar te brengen?

Ik vond dit een aangrijpend en meeslepend verhaal, juist omdat het thema’s bevat waar nog te vaak over wordt gezwegen: trauma, hertraumatisering, misbruik en partnergeweld. Het is pijnlijk, het wringt en het schuurt — maar het móet verteld worden.

Hoewel ik het soms heftig vond en het boek af en toe even naast me moest neerleggen, deed dat niets af aan hoe meeslepend en sterk het verhaal is. De combinatie van psychologische diepgang en spanning maakt dat je als lezer blijft doorlezen. Het verhaal laat zien wat langdurig geweld, misbruik en verwaarlozing met iemand kunnen doen. Wat het voor mij extra aangrijpend maakte, is dat het verhaal deels gebaseerd is op waarheden. Daarnaast merk je duidelijk dat de auteur zelf therapeut is.