Hoe zou jij reageren?

Amanda en Clay verlaten hun woning in New York City voor een weekje vakantie in een afgelegen woning op Long Island. Hij is universitair docent, zij accountdirector. Zij hebben twee kinderen, Archie (15) en Rose (12). Binnen een dag voelen zij zich thuis in de luxe vakantiewoning en genieten van de weelde. De stemming slaat echter om als ’s avonds een zwart stel zich meldt en beweert eigenaar te zijn van de woning: George Washington, beursanalist, en diens vrouw Ruth. Amanda heeft uitsluitend mailcontact gehad met ene GHW@washington-groupfund.com. Vanaf dit moment begint het te knagen, etniciteit en klasse.

“Dit leek haar geen huis waar zwarte mensen woonden. … Amanda was woedend op iedereen. Er trok een rilling door haar lijf, ze was ervan overtuigd dat een van deze mensen een pistool zou trekken, of een mes, met een eis zou komen.”

De stroom blijkt te zijn uitgevallen in NYC en er heerst een panieksituatie in de stad. Daarom zijn Ruth en George hun luxe appartement in de city ontvlucht nadat de noodtoestand is uitgeroepen. Clay kan het niet over zijn hart verkrijgen hen terug te sturen, tenslotte is het hun huis.

“ ‘Hij had de sleutels toch.’
‘Ja, dat wel.’ Ze liet haar stem nog verder dalen. ‘Stel dat hij de onderhoudsman is en zij de werkster? En dat het allemaal één grote zwendel is en die stroomstoring of wat het ook zijn mag gewoon toeval is?’ Ze voelde in elk geval nog gepast schaamte om haar veronderstelling. Maar ze zagen er niet uit als het slag mensen dat zo’n mooi huis heeft. Wel zouden ze heel goed de schoonmakers kunnen zijn.”

De stroomstoring is echter geen toeval. Hoewel de elektriciteit in de villa blijft werken, is er geen toegang meer tot internet, radio, en tv. Telefoons werken niet meer. Men moet gissen wat er in de buitenwereld speelt. Dieren gaan zich vreemd gedragen, er duiken exoten op die niet eerder op Long Island zijn waargenomen. Het besef dringt door dat zij op elkaar zijn aangewezen, dat ze moeten samenwerken willen zij deze bizarre situatie doorstaan. Dan blijkt hoe eenieder zich gedraagt in tijden van crisis.

‘Laat de wereld achter’ is een beklemmend verhaal, temeer daar het een situatie beschrijft welke niet ondenkbaar is in onze (toekomstige?) maatschappij. Hoe zou jij zelf reageren als je in de schoenen stond van Amanda en Clay? Stel dat er ineens een Marokkaans stel ’s avonds laat aanklopt en beweert eigenaar te zijn van het huis dat jij voor een fikse som geld hebt gehuurd. Wat zou jij doen? Hoe zou jij je gedragen onder soortgelijke omstandigheden?