Simpele truc met teleurstellend einde

Op zich heeft Haig zich er in dit boek makkelijk vanaf gemaakt: Je schrijft een introductie, als het ware een korte samenvatting van iemands leven, en laat die persoon dan voor een zelfverkozen dood gaan. Vervolgens schrijf je in een aantal korte scènes wat er gebeurd zou zijn als de protagonist andere keuzes in diens leven had gemaakt. Zo simpel is het echter niet in de Middernachtbibliotheek/The midnight library…

Nora Seed heeft filosofie gestudeerd. Zij werkt in een muziekhandel, maar krijgt de wacht aangezegd. Toch al geplaagd door haar depressies, mijmert ze over haar leven. Waarom heeft zij geen leuke vriend/partner? Waarom is zij hartsvriendin Izzy niet naar Australië gevolgd en blijven hangen in het troosteloze Bedford? En waarom besloot zij als zangeres uit de Labyrinths te stappen toen die groep eindelijk werd ontdekt? Haar leven overziend besluit zij dat het genoeg is geweest en uit het leven te stappen. Tot haar verbazing belandt zij in een bibliotheek met eindeloos veel boeken – all shades of green (spines) – waar haar vroegere lerares en schaakmaatje Mrs. Elm haar onder haar hoede neemt. Zij blijkt zich tussen leven en dood te bevinden en kan via The book of regrets bepaalde keuzes in haar leven die haar achteraf spijten, terugdraaien.

Bepaalde aspecten uit haar eerdere leven komen, via een van de groene boeken, tot leven, maar nu maakt Nora andere keuzes. Het is een mooie vondst van Haig om zo een aantal korte verhalen te bundelen via het overkoepelende thema van de roman: wees blij met wat je hebt, want ook bij de buren verkleurt het gras met regelmaat. De koppelingen die Haig tussen die verschillende what ifs heeft gerealiseerd, zijn vaak knap bedacht. Zijn eenvoudige, zeer toegankelijke schrijfstijl garandeert dat je door het boek heen vliegt. Grappig overigens als je bedenkt dat Nederlanders verhalenbundels meestal links laten liggen, waardoor uitgeverijen weinig geneigd zijn deze uit te brengen. Het boek leest erg prettig, al had Haig de laatste twintig pagina’s achterwege mogen laten. Die lijken bewust geschreven om te hengelen naar een feelgood Hollywood verfilming. Sla het boek dus maar dicht nadat Nora haar ideale leven heeft gevonden en, zo werkt het nu eenmaal, toch terug wordt ‘gebeamd’ naar de middernachtbibliotheek.