Lezersrecensie
Jeugdvriendinnen
Beauvoir, Simone de
De onafscheidelijken: roman/Simone de Beauvoir; vertaald uit het Frans door Martine Woudt; met nawoorden van Sylvie Le Bon de Beauvoir en Bregje Hofstede.- Amsterdam: Cossee,<2020>.- 215 pagina's: illustraties; 20 cm.
Vertalin van: Les inséparables.- Editions de L'Herne,c. 2020.
Oorspronkelijke uitgave: 1954.
ISBN 978 905936 5
Dit is een vroege tekst van de Beauvoir over de vriendschap die zij had met de vroeggestorven Zaza.
Deze jeugdvriendin die zij als kind adoreerde, die begaafd was op meerdere terreinen en ongeremd en onconventioneel leek totdat zij vanaf haar puberteit onder de strenge restricties van haar katholieke milieu kwam te staan. Waar De Beauvoir, in deze tekst Julie geheten, een nogal braaf meisje was, maar wel de kans kreeg aan de universiteit te studeren en haar eigen geld te verdienen, moest Zaza, in de tekst Andrée, voorbereid worden op een huwelijk en een leven daarbinnen.
De Beauvoir, die deze novelle wel schreef, maar niet publiceerde in 1954, is volgens Sylvie Bon de Beauvoir, haar latere geadopteerde dochter/levensgezellin en degene die de B's literaire nalatenschap beheert, voortdurend bezig geweest om al schrijvend op deze vriendschap te reflecteren. Dat deed ze in Herinneringen van een welopgevoed meisje (1958) en in de bundel Met kramp in de ziel. Ook was er een, geschrapte, passage in De Mandarijnen.
Zaza stierf heel jong. Ze had een liefdesrelatie met Merleau-Ponty, die behoorde bij het filosofenclubje rond Sartre en de Beauvoir. Deze relatie werd tegengewerkt door de familie van Zaza, die een burgerlijk huwelijk voor haar ambieerde.
De onafscheidelijken: roman/Simone de Beauvoir; vertaald uit het Frans door Martine Woudt; met nawoorden van Sylvie Le Bon de Beauvoir en Bregje Hofstede.- Amsterdam: Cossee,<2020>.- 215 pagina's: illustraties; 20 cm.
Vertalin van: Les inséparables.- Editions de L'Herne,c. 2020.
Oorspronkelijke uitgave: 1954.
ISBN 978 905936 5
Dit is een vroege tekst van de Beauvoir over de vriendschap die zij had met de vroeggestorven Zaza.
Deze jeugdvriendin die zij als kind adoreerde, die begaafd was op meerdere terreinen en ongeremd en onconventioneel leek totdat zij vanaf haar puberteit onder de strenge restricties van haar katholieke milieu kwam te staan. Waar De Beauvoir, in deze tekst Julie geheten, een nogal braaf meisje was, maar wel de kans kreeg aan de universiteit te studeren en haar eigen geld te verdienen, moest Zaza, in de tekst Andrée, voorbereid worden op een huwelijk en een leven daarbinnen.
De Beauvoir, die deze novelle wel schreef, maar niet publiceerde in 1954, is volgens Sylvie Bon de Beauvoir, haar latere geadopteerde dochter/levensgezellin en degene die de B's literaire nalatenschap beheert, voortdurend bezig geweest om al schrijvend op deze vriendschap te reflecteren. Dat deed ze in Herinneringen van een welopgevoed meisje (1958) en in de bundel Met kramp in de ziel. Ook was er een, geschrapte, passage in De Mandarijnen.
Zaza stierf heel jong. Ze had een liefdesrelatie met Merleau-Ponty, die behoorde bij het filosofenclubje rond Sartre en de Beauvoir. Deze relatie werd tegengewerkt door de familie van Zaza, die een burgerlijk huwelijk voor haar ambieerde.
1
Reageer op deze recensie
