Bijzonder boek met aparte schrijfstijl

Sorry... 't Is een bijzonder boek... en dat is het. Omdat het boek niet is geschreven in de reguliere stijl en evenmin in chronologische volgorde. Het ene moment speelt het boek zich in het heden af, het andere moment in het verleden. Daardoor moet je als lezer je aandacht er goed bij houden anders ben en raak je het spoor zeker bijster.

Het boek bestaat uit acht delen, ieder onderverdeeld in diverse hoofdstukken. Deze hoofdstukken worden elk vanuit de gezichtspunten van de belangrijkste karakters verteld. Dit is al bijzonder op zich, want een dergelijk uitgangspunt komt in niet veel boeken voor.

Sorry is een boek dat je niet meteen pakt. Het is zelfs moeilijk om door het begin heen te komen. Maar dit verandert wel. Gelukkig. Want naarmate het verhaal vordert, wordt steeds duidelijker wat er allemaal gebeurd is. Zowel in het heden als in het verleden. En daarmee wordt het boek wel boeiender en neemt de spanning toe.

Dan het eind van het boek. Deels verrassend, deels niet. Ik had ook het gevoel dat nog niet alles verteld was. Dat het niet helemaal af was. Aan de ene kant is duidelijk wat er uiteindelijk is gebeurd, maar aan de andere kant weer niet. Dat laat vraagtekens achter.

Ondanks het slot van het boek en de aparte schrijfstijl was Sorry over het algemeen geen vervelend boek om te lezen. Zeker niet vanaf het moment dat de spanning begon toe te nemen. Het is echter geen boek dat je als tussendoortje kunt lezen. Je moet er echt de tijd voor nemen en er, zeker in het begin, goed voor gaan zitten.