Je leeft mee met het geluk, maar krijgt vooral gebroken harten van al het verdriet en narigheid.

"In folie verpakte boterhammen met ham suggereren dat er niet echt over wordt nagedacht dat er een stad moet worden gevoed die nu voor de helft uit moslisms bestaat."

Zwarte vlinders werd eerder niet gekozen als leesclub-boek, maar ik bleef hier heel erg benieuwd naar! Daarom besloot ik hem alsnog op te pakken.

Sarajevo, lente 1992. Elke nacht werpen nationalistische bendes barricades op om zo de diverse stad in etnische enclaves op te delen. Elke ochtend duwen de bewoners – moslim, Kroaat of Serviër – de barricades opzij en gaat het leven door.
Onder deze omstandigheden richt Zora, kunstenaar en docent, zich vooral op haar familie en haar leerlingen. Maar wanneer het geweld uiteindelijk echt de overhand neemt, ziet ze in dat ze haar man en haar bejaarde moeder in veiligheid moet brengen bij haar dochter die in Engeland woont. Ervan overtuigd dat het geweld niet langer dan een paar weken zal duren, blijft ze alleen achter.

De Bosnische burgeroorlog is één van de oorlogen in Joegoslavië die uiteindelijk leidt tot het uiteen vallen van Joegoslavië. De verhalen in dit boek zijn deels geïnspireerd door familieleden van Priscilla Morris. Ze heeft duidelijk veel research gedaan. Alles wat in dit boek gebeurt, wordt onderbouwd. Er gebeurt niets in dit boek zonder dat er wordt uitgelegd waarom dat wel of juist niet kan. Dit is iets wat ik erg sterk vond!

Zwarte vlinders is een boek met een karaktergedreven en langzaam verhaal. Je wordt onder gedompeld in het leven van Zora en de andere bewoners van de flat. Je leeft mee met het geluk, maar krijgt vooral gebroken harten van al het verdriet en narigheid.