Lyrisch en tragisch

Fraaie, kleine roman over luitenant Thomas Glahn, die in de woeste Noorse natuur rondstruint en daar een onmogelijke liefde opvat voor Edvarda, uiteindelijk leidend tot zijn ondergang.

Glahn zelf is de schrijver die terugkijkt op zijn bewogen verblijf in een hut in de bergen gedurende een lange zomer. Hij leeft als Pan in de woeste natuur en geniet daarvan en zijn dierlijke uitstraling trekt vrouwen aan waaronder Edvarda en ook Eva de vrouw van de smid. In een spel van aantrekken en afweren maken Edvarda en Thomas elkaar kapot.
Het boek eindigt met een epiloog van de hand van een andere schrijver, die later met Thomas naar India is geweest om te jagen en die hem tijdens de jacht ombrengt, vanwege onmin om een vrouw en het lijkt erop dat Thomas dat eigenlijk ook zelf heeft gewild.

Het boek speelt in de woeste natuur, maar heeft een heel andere toon dan Hamsuns “ Hoe het groeide”, dat heel aards, realistisch en kaal de noeste ontginning van de ongerepte natuur beschrijft. Pan is juist heel lyrisch en laat Thomas uitbundig en kleurrijk genieten van zijn leven temidden van bossen en bergen.
Pan heeft meer gemeen met Hamsuns “ Honger”. Ook in dat boek kijkt een schrijver terug op heftige gebeurtenissen in een nabij verleden en ook die herinneringen zijn zo heftig en gedetailleerd, dat het lijkt alsof de schrijver er weer middenin zit en dat merk je ook aan het veelvuldig wisselen van tijdsvorm ( verleden tijd/heden tijd).
Net als in “ Honger” valt op hoe desperaat de hoofdpersoon is en voortdurend verkeerde keuzes lijkt te maken en je zou hem zo nu en dan wel toe willen schreeuwen omdat hij bijna moedwillig zijn kansen niet lijkt te pakken en precies die dingen zegt en doet, waardoor hij Edvarda - en ook Eva die wel zonder voorbehoud van hem houdt - verliest. 


Het is eigenlijk beste tragisch dat deze natuurmens die zo kan genieten van de wereld om zich heen en zich daar zelfs een mee kan voelen, zijn leven zo laat vergallen door nogal puberale kwetsbaarheid en door onvermogen om juist te handelen.