Vreemd en onevenwichtig

De roman begint met de dreiging van terroristische aanslagen die via internet worden aangekondigd. Het lijkt dan op een spannende thriller, maar dit draadje komt sporadisch terug in het boek. Het gaat vooral om de relaties van de eenzame hoofdpersoon - die een hoge functie heeft in de Franse overheid - met zijn vrouw en zijn familie tegen de achtergond van de Franse politiek. De beschrijving van de relatieperikelen en de Franse politieke ontwikkelingen vind ik heel slap en weinig urgent ; er wordt oeverloos uitgeweid zonder dat dit een bedoeling lijkt te hebben. Ik heb op het punt gestaan om om het boek weg te leggen, omdat ik geen idee had wat de schrijver me eigenlijk wilde vertellen; ik voelde geen drijfveer en vond de taal ook niet bijzonder. Naar het eind toe komt er weer wat meer spanning in het boek door verschillende gebeurtenissen, die mijn aandacht versterkten. De laatste hoofdstukken zijn zeer aangrijpend , omdat alle draadjes losgelaten worden en de de hele roman geconcentreerd wordt op de hoofdpersoon die ongeneeslijk ziek blijkt te zijn; mondkanker heeft. Dit proces wordt heel precies en meeslepend beschreven. Ik vind het al met al een vreemd en onevenwichtig boek. Het begint ijzersterk als een soort thriller en eindigt huiveringwekkend en mooi met de laatste tijd van de ongeneeslijk zieke hoofdpersoon. Daartussen zit vooral een matte, slappe, weinig urgente beschrijving van relatieperikelen en Franse politieke ontwikkelingen gelardeerd met de gedachtenstroom van de hoofdpersoon waarin de schrijver zijn ideeën kwijt kan. Dat heeft Tommy Wieringa met Nirwana veel beter gedaan!