Ieder woord, iedere zin op de juiste plaats

Men schat dat Andreas Egger ongeveer vier jaar oud is als hij begin 1900 bij een oom in een dorpje in de Alpen wordt ondergebracht. Om zijn nek hangt een geldbuideltje wat dan ook de enige reden is dat boer Hubert Kranzstocker de zorg voor de jongen op zich neemt. Bovendien heeft hij er straks een goedkope knecht bij. De opvang is allesbehalve liefdevol. Andreas moet zich regelmatig over de ossenstang buigen waarna Kanzstocker hem met een riem afranselt. Sowieso lijkt Egger voor het noodlot geboren.
Als Andreas Marie leert kennen, is hij op slag verliefd. Op volstrekt unieke wijze laat hij haar dat weten: de bergen schreeuwen het als het ware uit als hij ’s avonds met Marie de sterrenhemel aanschouwt. De twee trouwen en bouwen een huisje op een stukje land waar zij groenten telen. Binnen enkele jaren wordt Marie hem echter van het ene op het andere moment ontnomen. Een andere liefde zal hij niet meer kennen.

Seethaler beschrijft het leven van Andreas vanaf zijn vierde jaar tot diens dood. Op jonge leeftijd breekt hij een been dat door de plaatselijke arts knullig wordt gezet. Zijn leven lang zal hij hinkend door de wereld gaan. Als een firma zich in het dorpje vestigt voor aanleg van een kabelbaan, solliciteert hij voor een baantje: gaten boren in de rotsen waarin ijzeren pijlers kunnen worden geplaatst waaraan de kabels zullen worden bevestigd. Het is een gevaarlijke baan, maar Andreas voelt zich als een vis in het water. Als de oorlog uitbreekt, wordt hij in eerste instantie vrijgesteld. Men heeft geen behoefte aan iemand met een handicap. Maar als de Duitsers terrein aan het verliezen zijn, wordt hij alsnog opgeroepen. Hij moet in Rusland dienen waar hij eenzaam op een berg de wacht houdt. Al na enkele weken blijkt het regiment dat hem wekelijks bevoorraadt te zijn gevlucht en wordt Egger krijgsgevangen gemaakt. Acht jaar zal hij in een Russisch kamp de zwaarste ontberingen ondergaan. Als hij terugkeert naar zijn dorp, blijkt de kabelbaanfirma failliet. Andreas betrekt een klein kamertje en vult de rest van zijn dagen als gids voor toeristen.

Van jongs af aan leert Andreas onder de zwaarste omstandigheden zijn weg te vinden. Als je niets van het leven verwacht, kan het alleen maar meevallen. Hij is dan ook tevreden met het leven zoals het komt. Dat alles beschrijft de Oostenrijkse Seethaler in prachtige zinnen, waaruit een grote liefde voor de taal spreekt. Zoals een Duitse recensent het omschreef: “Ein ganzes Leben ist einfach perfekt. Vom ersten bis zum letzten Satz. … Wunderschön. Dieses Buch ist Serotonin in Buchform.” En dat is het!