Droogkomisch je tragiek beschrijven

Lot groeit op in een gebroken gezin. Haar ouders zijn gescheiden toen zij vier was en ze heeft nog nauwelijks herinneringen aan hen samen.

“Mijn ouders gingen vreemd. Mijn vader iets vaker en enthousiaster dan mijn moeder. Ze voelde zich gedwongen door de tijd, zei ze erover. ‘Je was een frigide trut als je er niet voor openstond.’ Maar anders was het ook wel misgegaan, want mijn moeder kon niet tegen mijn vader op. Dat leek wel zo, maar daarin zat hem juist het gevaar.”

In eerste instantie gaat het meisje naar haar vader, als jonge tiener trekt ze bij haar moeder in. Nadat deze steeds meer in de war raakt en uiteindelijk overlijdt, Lot is dan ongeveer twintig, nemen langzaam maar zeker de demonen bezit van de jonge vrouw. Op zeker moment besluit zij een psychiater op te zoeken. Bij haar nieuwe psychiater doet zij haar verhaal.

“‘Als ik de was sta te vouwen denk ik bijvoorbeeld: die arme mensen stonden ook gewoon de was te vouwen voor ze de volgende dag samen met hun kinderen werden vergast in Auschwitz.’
‘Dat klinkt inderdaad niet prettig,’ zegt de nieuwe.”

Het liefdeloze leven van Lot komt op droog vertelde wijze bij de lezer binnen via ultrakorte hoofdstukjes. Tussendoor schrijft ze briefjes aan haar moeder, waarin ze herinneringen beschrijft, gevoelens uit die zij eerder voor zich heeft gehouden. Waarin ze een monument voor haar moeder begint te bouwen.

Een opsomming van tekortkomingen is een droogkomische novelle over plots opkomend verdriet en het overeind krabbelen na familieleed.