Boeiend en soms intrigerend

New York Times-bestsellerauteur Karen Cleveland begon haar werkzame leven bij de CIA, waarvan de eerste acht jaar als Rusland-analist. Hierna stapte ze over naar de afdeling terrorismebestrijding, waar ze zich vooral op Pakistan en Syrië richtte. Na de geboorte van haar tweede zoon wilde ze wat anders en leek het haar wel wat om te gaan schrijven. Ze ging aan de slag en debuteerde in 2018 met de in meer dan dertig landen uitgebrachte thriller Wat je niet weet. De filmrechten van het boek zijn door Universal Studio’s gekocht, met Charlize Theron als producent en hoofdrolspeler.

Als Rusland-analist bij de CIA houdt Vivian Miller zich momenteel bezig met het opsporen van Russische spionnen die zich als Amerikaan voordoen, de slapers. Het is haar gelukt om in de computer van Joeri Jakov, een Russische spion, in te breken. Ze ontdekt geheime informatie die het leven van haar, haar man Matt en hun vier kinderen volledig op z’n kop kan gooien. Om dat te voorkomen, voert ze een handeling uit die verregaande gevolgen heeft, maar zal ze ook een voor haar onmogelijke keuze moeten maken.

Na een korte proloog die de lezer licht nieuwsgierig maakt, doet het verhaal een stap terug naar twee dagen eerder. Dan maakt de lezer kennis met Vivian en Matt Miller en hun vier kinderen. Cleveland neemt hier rustig de tijd voor, want ze vertelt vrij veel over het gezin en de situatie waarin ze zich bevinden. Verschillende flashbacks laten je weten hoe het tweetal elkaar tien jaar eerder heeft ontmoet, dat ze gezinsuitbreiding hebben gekregen en dat hun kinderen alles voor ze betekenen. In de eerste hoofdstukken van het verhaal wordt eveneens regelmatig aandacht besteed aan Vivians ontdekking en aan de gevolgen die het voor haar gezin heeft. Veel spannende momenten levert dat in die fase nog niet op, maar je merkt en voelt wel met welke emoties Vivian vanaf dan te maken heeft en daardoor ontstaat er een soort van psychologische spanning.

Het verhaal, dat overwegend vanuit het perspectief van Vivian wordt verteld, heeft diverse ontwikkelingen, zowel onverwachte als een paar verwachte, maar je kunt niet zeggen dat de plot een voorspelbaar verloop heeft. Daarvoor is het aantal verrassende wendingen te groot. De plotwendingen zorgen er hoe dan ook voor dat de spanning geleidelijk toeneemt, maar eveneens dat de lezer steeds meer bij het verhaal en de personages betrokken raakt. Als de ontknoping dichterbij komt, doen zich enkele situaties voor waarbij wat actie ontstaat. Tegelijkertijd wordt het op die momenten wat spannender en doen zich enkele verrassingen voor. Eén daarvan bevindt zich in de epiloog. Je denkt te weten dat aan alle toestanden een einde is gekomen, maar de auteur heeft daar anders over gedacht en doet je zelfs aan het eind van het verhaal nog versteld staan.

De schrijfstijl van de auteur is erg toegankelijk en het verhaal leest, ondanks dat het in feite geen geweldig hoog tempo heeft, toch vlot. Cleveland heeft het zichzelf en de lezer niet al te ingewikkeld gemaakt en dat is voor dit boek een prima keuze. Natuurlijk kun je je bij wat er allemaal gebeurt afvragen of het geloofwaardig is, maar wat is geloofwaardigheid als je met spionnen te maken hebt. Je weet dan immers niet wie je wel en niet kunt vertrouwen en of wat er gezegd of beloofd wordt werkelijk waar is. De spionagewereld is er een van wantrouwen en dat wordt door de auteur heel goed overgebracht.

Al met al is Wat je niet weet, waarvan aan het eind lijkt of de deur voor een vervolg op een kiertje staat, een boeiende en soms intrigerende thriller waarin spionage de rode draad is. Het is echter geen spionagethriller in de klassieke betekenis van het woord.