Onlosmakelijk verbonden

Bladzijde 32: Hij houdt veel van haar, ik hoor het aan zijn stem. Het is een stem die haar zacht en trots vasthoudt.
Mooier kun je liefde bijna niet uitdrukken. Het is de dichter Verbogt die hier spreekt.

Hoe alles is begonnen is een magisch boek. Ik vond het eerste deel, over de kindertijd van Licia en Thomas het mooist. Het is teder, ontroerend en puur.
Daarna wordt alles anders. ik had het boek vijf sterren gegeven als het grote middenstuk minder gekunsteld in elkaar had gezeten. Het duurt heel lang eer het verhaal z'n kleinheid weer terugkrijgt.
Licia en Thomas waren vriendje en vriendinnetje. Zij verdween uit zijn leven nog voor de puberteit begon door een verhuizing. Verliefdheid en liefde konden dus niet ontluiken. Maar toch verdween ze niet helemaal. Uiteindelijk blijven ze elkaar trouw, ook al trouwt Thomas met een andere vrouw, ook al krijgt Licia een kind van een ander. Wat hun band in stand houdt, is een gemeenschappelijk gevoel dat niet kan worden uitgesproken maar wederzijds wordt begrepen.
Ontroerend vond ik de komst van Licia op de begrafenis van de moeder van Thomas. Het deed me denken aan de onverwachte verschijning van een oude vriendin op de begrafenis van mijn eigen moeder. Verbogt slaagde er trouwens moeiteloos in om mij meteen terug te duwen naar mijn jeugd. Een goede schrijver kan dat, met een paar pennestreken, sfeertekeningen.
Misschien is dit een boek dat ouderen aanspreekt, zij die al een lange geschiedenis achter zich hebben. Er wordt veel teruggeblikt, veel wordt in retrospectief vermoed, verwoord, afgevraagd. Het is een mijmerboek dat echter bol staat van dramatiek. Deze heftige gebeurtenissen worden pas aan het einde van het boek onthuld en in haar volle omvang duidelijk. Pas dan begrijp je als lezer wat de lijm van hun band is. Lijm die je niet kunt oplossen, een band die je niet kunt losweken.
Een erg goed boek dat dus net niet vijf sterren verdient.