Zo veel meer dan een simpel feelgood romannetje

Al het schrijvers talent dat we in de lage landen hebben ten spijt, gebeurt het zelden dat ik een boek van eigen bodem oppak. Om de een of andere reden wijk ik altijd uit naar vertaald werk of het Engels, ik kan er niet precies de vinger op leggen waarom. Toch zijn er wel origineel Nederlandstalige boeken die mijn aandacht op de een of andere manier weten te trekken. Amber & Emir van Eveline Heijnen is zo’n boek. Hoewel ik het maanden geleden al voorbij zag komen, pakte ik het niet direct op. Mijn gevoel en daarbij behorende verwachtingen zeiden mij namelijk dat het een oppervlakkig feelgood romannetje zou zijn waar ik er al te veel van gelezen heb. Maar niet getreurd, het is mogelijk om vooroordelen te hebben over boeken met het hebben van vooroordelen als hoofdthema.

Als de oer Hollandse Amber in aanraking komt met de Turkse Emir, is ze wat terughoudend. Zijn houding schrikt haar af, maakt haar zelfs bang. Toch kan ze zijn uiterlijk niet negeren, want hij is ook wel erg knap. Emir op zijn beurt moet ook niets van Amber hebben, eveneens vanwege haar houding en gedrag. Als Amber op zoek moet naar een nieuwe rij-instructeur omdat haar ouders er klaar mee zijn haar eeuwige rijlessen te financieren, komt ze uit bij een redelijk nieuwe rijschool met een onbetrouwbaar uitziende website. Haar rij-instructeur blijkt Emir, die knappe Turkse man die ze maar niet kan vergeten, ondanks dat ze geen hoge pet van hem op had. Durft Amber wel bij hem in de auto te stappen, of wint haar angst voor het onbekende het toch?

Heijnen kiest ervoor het verhaal volledig vanuit Amber te vertellen. Dit is gezien de thematiek van deze roman een goede keuze. Al is Amber geboren en getogen in Rotterdam, ze heeft altijd in een witte bubbel geleefd en is daardoor nooit echt in aanraking gekomen met andere culturen. Dit resulteert in een hoop stereotype vooroordelen als het om Turkse Nederlanders gaat en niets houdt haar tegen om die ook te ventileren bij Emir. Gaandeweg leer je meer over hoe deze vooroordelen zijn ontstaan. Naarmate zij en Emir steeds meer tijd met elkaar doorbrengen leert Amber stukje bij beetje haar blik verruimen en anders naar de wereld te kijken. Haar bubbel wordt aan gort geslagen wat ervoor zorgt dat ze steeds meer voor zichzelf op durft te komen. OHoewel Emir geen eigen vertelperspectief krijgt, is er genoeg ruimte om hem ook te leren kennen. Net als Amber worstelt hij met vooroordelen, maar dan vooral gericht op de manier waarop hij deze steeds moet weerleggen en zichzelf continu moet bewijzen. Voor zijn gevoel moet hij drie versnellingen hoger presteren om echt mee te kunnen doen in de maatschappij en deze worsteling heeft de auteur goed op papier weten te vangen. Zelf ontwikkelt Emir zich nauwelijks, maar hij draagt wel bij aan die van Amber en dat maakt dat de chemie tussen deze twee zo goed werkt.

Dat het verhaal vooral draait om de chemie van de personages en de thematiek die de auteur erin verwerkt, is vanaf het begin af aan evident. Het is een feelgood boek en deze draaien vaker niet dan wel om de plot. Deze roman vormt hier geen uitzondering op. De achtergrond waarin het verhaal van Amber en Emir is geplaatst is er eentje die we niet vaak zien, maar des te meer bijdraagt aan hoe de plot zich ontvouwt. De personages bevinden zich het grootste deel van de tijd in de auto waarin Amber rijles krijgt. Dit is uiteraard een krappe ruimte waardoor zij en Emir gedwongen op elkaar slip zitten. Zo ontstaat er ruimte voor diepgaande gesprekken, maar ook voor het uiten van eerdergenoemde vooroordelen. Hoewel Emir defensief zou kunnen reageren, laat Heijnen hem deze uitlatingen juist ombuigen tot leermomenten voor Amber. De thematiek van dit boek is dan ook voornamelijk hoe het hebben van vooroordelen en een klein wereldbeeld invloed heeft op het leven van de betrokken personen. Dit is intrigerend en zorgt voor de broodnodige diepgang. Daarnaast spelen er nog meer zaken een rol die van invloed zijn op het wereldbeeld van de personages, ook deze worden niet onbesproken gelaten.

Ondanks bovengenoemde diepgang voelt het boek wel echt aan als een luchtige, makkelijk leesbare feelgood. De schrijfstijl is toegankelijk waardoor je niet al te diep na hoeft te denken tijdens het lezen. Ben je iemand die een boek pas weg kan leggen als een hoofdstuk uit is? Dan heb je hier pech, want de hoofdstukken zijn vrij lang. Ik begon met het luisterboek en hoewel voorlezer Priscilla Wennekes-Knetemann een prettige stem heeft om naar te luisteren, duurde het voor mij toch te lang. Met een ebook vloog ik er sneller doorheen, maar dat is echt iets persoonlijks.

Hoewel ik met behoorlijk wat scepsis en vooroordelen aan Amber & Emir van Eveline Heijnen begon, heeft het boek mij positief verrast. Ja, vooroordelen hebben over een boek met het hebben van vooroordelen is nogal vreemd, maar het gebeurt toch. Afgaande op de flaptekst lijkt het alsof je een doodsimpel dertien-in-een-dozijn feelgood romannetje in handen krijgt, maar niets blijkt minder waar. Hoewel het verhaal volledig vanuit Amber wordt vertelt zijn beide personages goed uitgewerkt waardoor je hen goed genoeg leert kennen. Dat de een juist bijdraagt aan de ontwikkeling van de ander door diens houding ten aanzien van het hoofdthema zorgt voor de nodige diepgang. Naast dit hoofdthema heeft de auteur nog andere belangrijke, maar niet zulke makkelijke thema’s verwerkt. Deze thematiek maakt dat ik wilde doorlezen en dat is eerlijk gezegd lang geleden bij een boek in het feelgood genre. Ben je op zoek naar een lekker luchtig verhaal dat niet te diep gaat? Dan is dit boek niet geschikt voor jou. Ben je juist op zoek naar een verhaal met diepgang maar dat toch leest als een luchtige feelgood? Dan kan ik dit boek zeker aanbevelen.