De smut is belangrijker dan het verhaal

Sinds de populariteit van Booktok enorm toeneemt, neemt ook het romance genre een vlucht. Het genre brengt veel titels voort die stuk voor stuk een hit worden. Langzaam maar zeker Vinden deze boeken hun weg naar de boekhandel, ook naar die in Nederland. Een van deze boeken is Consider me, het eerste deel in de “playing foor keeps” serie van de Canadese Becka Mack. Deze serie draait om spelers van een IJshockey team die zich echt niet willen settelen. Wist dit boek mijn hart te veroveren zoals de hoofdpersonen dat ook bij elkaar proberen?

Carter Beckett is de beste speler in de NHL, een echte player, zowel op het ijs als daarbuiten. Met zijn carrière kan het niet beter gaan, hij heeft genoeg vrienden in het team en aan de stroom vrouwen die de nacht met hem willen doorbrengen, lijkt geen einde te komen. Wat kan hij zich nog meer wensen? Olivia Parker kent genoeg professionele ijshockeyspelers, deels dankzij het vriendje van haar beste vriendin. Maar er zelf eentje daten? No way! Hoe knap en sexy hij dan ook mag zijn. Ze geniet van haar single leventje als juf en afspreken met haar beste vriendin, helemaal drama-vrij. Waarom zou ze in hemelsnaam haar tijd willen spenderen met het stroken van het ego van een arrogante atleet? Zodra Carter Olivia ontmoet, kan hij aan niets anders meer denken. Jammer voor hem, want Olivia is vastbesloten hem op afstand te houden. Geen denken aan dat ze valt voor zijn charmes! Misschien wordt het tijd voor Carter om er een schepje bovenop te doen… Niemand heeft gezegd dat hij het spel tussen Olivia en hem eerlijk moet spelen. De ultieme player verandert in een ware romanticus om de vrouw van zijn dromen voor zich te winnen.

Eén van de belangrijkste elementen van een romance is de personages. Helaas lukt het Mack niet om hoofdpersonen Carter en Olivia overtuigend te laten zijn. Hoewel ze om beurten aan het woord komen, blijven ze op de vlakte. Er zit weinig persoonlijkheid in. Het feit dat Carter een achtergrondverhaal heeft dat langzamerhand wordt prijsgegeven, kan deze oppervlakkigheid niet verhullen. Carter heeft namelijk een reputatie waar Olivia niet tegen kan. Hij is een player en heeft met meerdere vrouwen betekenisloos het bed gedeeld. Olivia is daar niet van gediend en moet in eerste instantie niets van Carter hebben. Ze probeert hem te ontlopen door zoveel mogelijk afstand te creëren. Hoe dit verder gaat kun je al van een kilometer ver aan zien komen, dat houdt natuurlijk geen stand. Gaandeweg laat Carter zijn ware zelf zien en groeien ze steeds dichter naar elkaar toe. De chemie ontbreekt echter. Het zijn geen personages die je in je hart kunt sluiten, al is de communicatie tussen hen het grootste deel van de tijd wel gezond. Ik mis vooral wat uitwerking van Olivia, want zij blijft, op wat gevoelens na, vrijwel onuitgewerkt. Haar personage uitdiepen geeft dit boek meer body en maakt het direct een stuk interessanter. Nu is de romance vooral een kwestie van hokjes afvinken zonder geloofwaardig te zijn.

De schrijfstijl van deze auteur past goed binnen het genre. De meerdere vertelperspectieven zijn een pluspunt i, want zo ben je als lezer getuige van hoe de romance zich ontvouwt. De hoofdstukken zijn van gemiddelde lengte en het taalgebruik is niet al te moeilijk. In de Engelse versie wordt wel veel gescholden. Hoewel ik daar niet veel problemen mee heb, vond ik het nu soms iets te veel van het goede. Om deze reden ben ik overgestapt naar het Nederlandse boek, want in de vertaling is dit veel minder.

Hoewel romance boeken altijd karakter gestuurd zijn, is er vaak wel een subplot aanwezig dat de personages in hun ontwikkeling ondersteunt. In dit boek is zo’n ondersteunend plot niet tot nauwelijks aanwezig. We volgen de personages ongeveer een jaar waarin ze elkaar continu aantrekken, afstoten en weer aantrekken. Dit zorgt voor weinig spanning. Tevens valt de auteur hiermee continu in herhaling waardoor het boek maar wat voortkabbelt. Tegen het einde is er wel ietwat spanning, maar het is dermate weinig dat het het boek niet echt meer kan redden. Dit is vooral een verhaal dat van tropes aan elkaar hangt en waar je als doorgewinterde lezer niet mee aan je trekken komt. Dit maakt het wel behapbaar voor het gemiddelde Booktok publiek, want nadenken is hierbij niet nodig.

Consider me van Becka Mack zorgde ervoor dat ik het leesjaar 2025 in mineur eindigde. Het had zo veelbelovend kunnen zijn, maar de uitwerking schiet tekort. De personages zijn niet interessant, en voor een romance niet goed genoeg uitgewerkt. Het achtergrondverhaal van een van hen kon het niet meer redden. Ook valt de zeer magere plot continu in herhaling. Romances zijn altijd karakter gestuurd, maar hebben toch een sub plot nodig om hun te ondersteunen in hun ontwikkeling. Hier bestaat dit plot vooral uit elkaar constant aantrekken en weer afstoten. Dit zorgt er wel weer voor dat dit boek weinig van jou als lezer vraagt, je hoeft er immers niet bij na te denken. Toch merk ik dat ik niet aan mijn trekken kwam en moet ik concluderen dat deze “Playing for keeps” serie niet aan mij besteed is. Ook al had ik gehoopt een nieuwe romance serie te hebben gevonden waar ik mijzelf in kon verliezen.