Lezersrecensie
Niet opvallend, wel vermakelijk en meeslepend
binnen het contemporary romance genre is Devney Perry een gevierd auteur. Net als een aantal andere genregenoten, waaronder Rebecca Yarros, besloot ze de sprong te wagen naar romantische fantasy, oftewel romantasy. Shield of Sparrows is hiervan het resultaat en deed het in de zomer van 2025 niet onverdienstelijk. Dit eerste deel in een nieuwe romantasy serie vond direct een groot lezerspubliek op de bekende sociale media platformen. Op 29 januari 2026 kunnen de Nederlandse lezers ook van dit verhaal genieten dankzij de vertaling van October Books, met als titel Schild van Sparrows. Is dit boek de moeite waard of is het weer zo'n standaard romantasy verhaal dat niets toevoegt aan het genre?
Niet alle monsters zijn kinderen van de goden, mijn koningin. Sommigen van ons worden gemaakt... De goden hebben monsters naar de vijf koninkrijken gestuurd om de gewone stervelingen eraan te herinneren dat ze moeten buigen. Odessa heeft dat haar hele leven gedaan – ze ging gebukt onder de wil van de goden en die van haar vader. Als prinses is haar enige plicht om de kroon te dragen en de koning te gehoorzamen. Het is nooit de bedoeling geweest dat ze zou heersen. Dat ze zou vechten. En het was al helemaal niet de bedoeling dat zíj de dochter werd die een eeuwenoud verdrag bezegelde met haar eigen bloed. Maar alles verandert op de dag dat ze haar vaders troonzaal binnenstapt. De dag dat een legendarische monsterjager aanmeert. De dag dat een prins haar leven verpest. Nu reist ze door gevaarlijk gebied met een strijder die haar net zomin mag als zij hem – gebonden aan een toekomst waarvoor ze niet heeft gekozen en een echtgenoot die ze nauwelijks kent. Iedereen wil dat ze iets is wat ze niet is: een koningin, een spion, een offergave. Maar wat als ze de rol weigert die voor haar is gekozen? Wat als ze haar eigen regels bepaalt? Wat als er kracht zit in onderschat worden? En wat als ze die kracht, voor het eerst in haar leven, aanboorde?
Op het eerste gezicht maken de hoofdpersonen weinig indruk. Odessa lijkt inderdaad de standaard romantasy hoofdpersoon te zijn, een tegendraadse prinses die door haar karakter in de problemen komt. Doordat ze wegvlucht voor haar rol en de daarbij behorende verantwoordelijkheden is ze erg naïef en onwetend. De politiek kan haar weinig schelen en dat kan haar nog weleens duur komen te staan als ze door de prins van een naburig koninkrijk als zijn bruid wordt gekozen. Ondanks dat ze ertegenop ziet huis en haard achter te moeten laten, besluit ze zich toch naar haar lot te schikken. Gedurende het verhaal groeit Odessa steeds mer in haar rol als prinses, zonder dat Perry haar rebelse karakter de das om doet. Tegelijkertijd is ze zorgzaam naar de mensen om haar heen, ze begint steeds meer om hen te geven. Dit is vooral het geval bij Evie, een klein wijs meisje dat een belangrijkere rol speelt dan in eerste instantie lijkt. Ook de mannelijke personages zijn goed uitgewerkt, al duurt het lang voor je meer informatie over hen krijgt. Dit past bij het verhaal en zorgt voor de nodige spanning. De chemie tussen Odessa en haar echtgenoot komt daardoor ook langzaam op gang, maar als deze op gang komt is er ook geen houden meer aan.
Wat ook langzaam op gang komt, is de plot. Net als bij de personages duurde het een tijdje voor Perry mij wist te overtuigen, want deze lijkt zich op een vrij standaard romantasy manier te ontwikkelen. De gebeurtenissen volgen elkaar op een logische manier op, maar zijn in eerste instantie nog niet echt spannend te noemen. Wel krijg je hierdoor een goed inkijkje in het personage Odessa en in hoe zij zich verhoudt tot haar omgeving. Als Odessa in haar nieuwe koninkrijk arriveert gebeurt er langzamerhand meer en dit is het moment waarop de actie toeneemt. Deze gebeurtenissen zijn een opmaat naar een aantal ontwikkelingen die de auteur allemaal tegen het einde van het boek op de lezer afvuurt. Hierdoor kan het wat veel van het goede zijn, maar dit zorgt er juist wel voor dat het meer prikkelt om door te willen lezen. Onderhuids was het boek al intrigerend, maar door het vrij standaard verloop was het nog niet direct meeslepend. Naarmate het einde dichterbij komt verandert dat. Dit einde is, zoals passend is voor dit genre, een cliffhanger waardoor je het liefst meteen door wilt lezen om uit te vogelen hoe het verhaal zich verder zal ontvouwen.
Shield of Sparrows van Devney Perry is niet een boek dat er met kop en schouders bovenuit weten te steken in het al flink verzadigde romantasy landschap, maar toch zorgt het voor een aantal uren vermaak. Zowel plot als personages lijken op het eerste gezicht niet extreem bijzonder en vooral binnen de gebaande paden van het genre te blijven. Gaandeweg ontwikkelen beide elementen zich en wordt het boek steeds interessanter. Odessa groeit steeds meer in haar rol van prinses en de onderlinge relaties worden steeds hechter. De plot kent een trage opbouw, maar wordt met ieder geheim en iedere twist interessanter. Nee, het is zeker niet bijster origineel, maar toch weet het boek de lezer in zijn greep te krijgen en te houden. Het einde is uiteraard een cliffhanger en maakt nieuwsgierig naar het vervolg. Nog even wachten, in april zal dit in het Engels verschijnen.
Niet alle monsters zijn kinderen van de goden, mijn koningin. Sommigen van ons worden gemaakt... De goden hebben monsters naar de vijf koninkrijken gestuurd om de gewone stervelingen eraan te herinneren dat ze moeten buigen. Odessa heeft dat haar hele leven gedaan – ze ging gebukt onder de wil van de goden en die van haar vader. Als prinses is haar enige plicht om de kroon te dragen en de koning te gehoorzamen. Het is nooit de bedoeling geweest dat ze zou heersen. Dat ze zou vechten. En het was al helemaal niet de bedoeling dat zíj de dochter werd die een eeuwenoud verdrag bezegelde met haar eigen bloed. Maar alles verandert op de dag dat ze haar vaders troonzaal binnenstapt. De dag dat een legendarische monsterjager aanmeert. De dag dat een prins haar leven verpest. Nu reist ze door gevaarlijk gebied met een strijder die haar net zomin mag als zij hem – gebonden aan een toekomst waarvoor ze niet heeft gekozen en een echtgenoot die ze nauwelijks kent. Iedereen wil dat ze iets is wat ze niet is: een koningin, een spion, een offergave. Maar wat als ze de rol weigert die voor haar is gekozen? Wat als ze haar eigen regels bepaalt? Wat als er kracht zit in onderschat worden? En wat als ze die kracht, voor het eerst in haar leven, aanboorde?
Op het eerste gezicht maken de hoofdpersonen weinig indruk. Odessa lijkt inderdaad de standaard romantasy hoofdpersoon te zijn, een tegendraadse prinses die door haar karakter in de problemen komt. Doordat ze wegvlucht voor haar rol en de daarbij behorende verantwoordelijkheden is ze erg naïef en onwetend. De politiek kan haar weinig schelen en dat kan haar nog weleens duur komen te staan als ze door de prins van een naburig koninkrijk als zijn bruid wordt gekozen. Ondanks dat ze ertegenop ziet huis en haard achter te moeten laten, besluit ze zich toch naar haar lot te schikken. Gedurende het verhaal groeit Odessa steeds mer in haar rol als prinses, zonder dat Perry haar rebelse karakter de das om doet. Tegelijkertijd is ze zorgzaam naar de mensen om haar heen, ze begint steeds meer om hen te geven. Dit is vooral het geval bij Evie, een klein wijs meisje dat een belangrijkere rol speelt dan in eerste instantie lijkt. Ook de mannelijke personages zijn goed uitgewerkt, al duurt het lang voor je meer informatie over hen krijgt. Dit past bij het verhaal en zorgt voor de nodige spanning. De chemie tussen Odessa en haar echtgenoot komt daardoor ook langzaam op gang, maar als deze op gang komt is er ook geen houden meer aan.
Wat ook langzaam op gang komt, is de plot. Net als bij de personages duurde het een tijdje voor Perry mij wist te overtuigen, want deze lijkt zich op een vrij standaard romantasy manier te ontwikkelen. De gebeurtenissen volgen elkaar op een logische manier op, maar zijn in eerste instantie nog niet echt spannend te noemen. Wel krijg je hierdoor een goed inkijkje in het personage Odessa en in hoe zij zich verhoudt tot haar omgeving. Als Odessa in haar nieuwe koninkrijk arriveert gebeurt er langzamerhand meer en dit is het moment waarop de actie toeneemt. Deze gebeurtenissen zijn een opmaat naar een aantal ontwikkelingen die de auteur allemaal tegen het einde van het boek op de lezer afvuurt. Hierdoor kan het wat veel van het goede zijn, maar dit zorgt er juist wel voor dat het meer prikkelt om door te willen lezen. Onderhuids was het boek al intrigerend, maar door het vrij standaard verloop was het nog niet direct meeslepend. Naarmate het einde dichterbij komt verandert dat. Dit einde is, zoals passend is voor dit genre, een cliffhanger waardoor je het liefst meteen door wilt lezen om uit te vogelen hoe het verhaal zich verder zal ontvouwen.
Shield of Sparrows van Devney Perry is niet een boek dat er met kop en schouders bovenuit weten te steken in het al flink verzadigde romantasy landschap, maar toch zorgt het voor een aantal uren vermaak. Zowel plot als personages lijken op het eerste gezicht niet extreem bijzonder en vooral binnen de gebaande paden van het genre te blijven. Gaandeweg ontwikkelen beide elementen zich en wordt het boek steeds interessanter. Odessa groeit steeds meer in haar rol van prinses en de onderlinge relaties worden steeds hechter. De plot kent een trage opbouw, maar wordt met ieder geheim en iedere twist interessanter. Nee, het is zeker niet bijster origineel, maar toch weet het boek de lezer in zijn greep te krijgen en te houden. Het einde is uiteraard een cliffhanger en maakt nieuwsgierig naar het vervolg. Nog even wachten, in april zal dit in het Engels verschijnen.
1
Reageer op deze recensie
