Jeugdboek vol actie, maar met diepere lagen

In het buitenland maakt de Amerikaanse auteur T. Kingfisher al geruime tijd furore met haar boeken waarmee ze zich vooral richt op de horror en fantasy lezers. In het Nederlands is er tot nu toe slechts één boek van haar verschenen, namelijk het jeugdboek Een magiërshandleiding voor defensief bakken. Doordat ik al veel lof voor deze auteur voorbij zag komen op Engelstalige boekenblogs werd ik nieuwsgierig. Ik kon dit boek dan ook niet laten liggen, al was ik er niet helemaal op voorbereid dat dit een jeugdboek is. Waren mijn verwachtingen te hoog of kan ik me helemaal in het enthousiasme voor Kingfisher’s werk vinden?

De veertienjarige Mona bezit magie. Nee, niet het soort magie waarmee je de wereld kunt verbeteren, maar het sOort magie waarmee je de lekkerste brood en banket kunt bereiden en waarmee je peperkoekmannetjes op de toonbank van de bakkerij van je tante kunt laten dansen. Als Mona op een dag een dood lichaam in de winkel vindt, staat haar wereld in één klap op zijn kop. Er loopt een moordenaar vrij rond en het lijkt erop dat Mona het volgende doelwit is. Door een reeks gebeurtenissen wordt Mona verantwoordelijk voor het verdedigen van de stad tegen militaire aanvallen en lijkt de moordenaar niet Mona’s grootste probleem. Is haar magie dan toch goed genoeg om de wereld te kunnen verbeteren?

Dat dit boek gericht is op de jeugdige lezer blijkt wel uit de uitwerking van hoofdpersoon Mona. Het is een meisje van veertien, een echte puber. Dit blijkt aan haar vele tegenstrijdigheden die bij deze leeftijd horen. Aan de ene kant is ze zelfverzekerd en weet ze goed voor zichzelf te zorgen, maar aan de andere kant is ze heel onzeker en op zoek naar geborgenheid en hulp. Ze kan het niet allemaal alleen en het lijkt erop dat ze dit wel moet doen. Niets is minder waar, al kom je hier vooral achter door tussen de regels door te lezen. Wat wel opvalt is hoe kinderlijk Mona soms nog overkomt, dit geldt niet voor iedere veertienjarige. Dat maakt wel dat de jeugdige lezer zich kan herkennen in Mona’s worstelingen en zich zodoende goed met haar kunnen identificeren. Wel is dit personage voor de gevorderde, en wellicht te kritische, lezer te oppervlakkig. Mona wordt nergens echt goed uitgewerkt waardoor je na het lezen alsnog weinig van haar hebt gezien. Voor een jeugdboek is dit niet erg.

Voor de beoogde doelgroep is dit plot geweldig. Het bevat veel magie, actie en spanning, waardoor je de pagina’s maar blijft omslaan. Voor de ervaren lezer is dit boek minder aantrekkelijk. Dit heeft niets te maken met de serieuze thematiek die Kingfisher in het verhaal verwerkt, maar meer met het gebrek aan intrige. In het koninkrijk waar Mona woont worden magiërs onderdrukt en zelfs met de dood bedreigd. Dit riekt naar racisme en dit pikt onze hoofdpersoon niet. Ze wil vechten tegen dit onrecht en dit gaat niet zonder slag of stoot. De auteur heeft dit goed weergegeven en het element van magische baksels is een leuke toevoeging. Toch laat dit zien dat je geen superheldin met indrukwekkende magische krachten hoeft te zijn om het verschil te kunnen maken. Zeker voor een jeugdboek is dit een belangrijk thema en dito boodschap. Wellicht is dit zelfs nog belangrijker dan de uitwerking van de personages.

Een magiërshandleiding voor defensief bakken is mijn eerste kennismaking met het werk van T. Kingfisher en het is niet helemaal wat ik ervan had verwacht. Deel smijn eigen schuld, ik had ook niet helemaal door dat hdt een jeugdboek was. Of nou ja, niet als zodanig geregistreerd in mijn hoofd. Hoofdpersoon Mona was voor mij net iets te kinderlijk, maar voor de beoogde doelgroep precies goed genoeg uitgewerkt. Dit geldt eveneens voor de plot, deze is voor de jeugd geweldig. Ik kon er alleen niet zo veel mee, want waar het voor de doelgroep spannend is, zat ik niet op het puntje van mijn stoel. Wel leest het boek als een trein. Ik wil deze auteur nog wel een kans geven, maar ik moet goed kijken welk boek hiervoor het meest geschikt is aangezien ik geen horror lezer ben.