Te soft

Als er één boek is waar ik deze zomer naar uitkeek, dan was het wel Koningin van de onderwereld van Bea Fitzgerald. Ik heb expres wel even gewacht met
lezen, want er verscheen in die week ook nog een andere hertelling van de mythe van Hades en Persephone. Dit was
A touch of darkness
van Scarlett St. Clair en deze las ik vrijwel direct na verschijning. Ik voede dat het toen niet de tijd was om een volgende hertelling op te pakken.
Nu voelde het wel juist en ik dook er vol spanning in. Leuk feitje: BeaFitzgerald komt naar Nederland en wel op 1 oktober 2023 op YALFU in utrecht. Heeft
dit boek mijn hoge verwachtingen waar weten te maken?

Persephone werd niet ontvoerd. Ze sprong. De mythe is duizenden jaren oud. Hades ontvoert Persephone om haar tot zijn bruid te maken. In haar radeloosheid
laat haar moeder de aarde langzaam sterven. Persephone vreest voor de dag waarop ze wordt uitgehuwelijkt aan een of andere zelfvoldane god. Als haar vader
Zeus aankondigt dat die dag eindelijk is aangebroken ziet ze maar één uitweg: de onderwereld. Maar Hades, heerser van de hel, is allesbehalve blij haar
te zien en is vastbesloten haar terug te sturen. Maar Persephone heeft andere plannen en daarvoor heeft ze de hulp van de arrogante, ronduit onbeschofte
en irritant sexy Hades nodig. Haar plan zal heel Olympus op zijn grondvesten doen schudden en wie weet waar zij door dit alles in verandert. De gevolgen
kunnen dodelijk zijn, maar de dood is nog maar een klein stapje als je al in de hel bent… Deze feministische hervertelling van de mythe van Hades en Persephone
is het eerste deel in een reeks van drie hervertellingen van mythes, geschreven door Bea Fitzgerald.”

Misschien waren mijn verwachtingen te hoog of lag het aan de timing, want, oh boy, wat had ik een moeite met dit boek. Ik had enorm veel zin om erin te
beginnen, maar het ging allemaal heel moeizaam. Ik weet dat een oude Griekse mythe niet veel veranderd kan worden, maar toch hoopte ik stiekem op wat nieuwe
elementen. Die zaten er op zich wel in, want er werd anders met bepaalde zaken omgegaan. Dat was wel verfrissend. Alleen vond ik de uitwerking een stuk
minder.

Laat ik met het positieve beginnen, want dat was de schrijfstijl. Dit boek is het debuut van Fitzgerald en eerlijk gezegd had ik dat niet eens in de gaten.
Het boek leest makkelijk weg door de relatief korte hoofdstukken. Hier blijkt de potentie van deze auteur wel uit. Ook de inventieve manier waarop met
elementen uit de oude mythe werd omgegaan door de personages was interessant. Persephone was wel iemand di, toen ze zichzelf eenmaal openstelde, zelf haar
beslissingen kon nemen en zich niet liet leiden door wie dan ook. Dit positieve hangt helaas wel weer samen met iets waar ik me aan stoorde.

Want ja, ik stoorde me aan de personages in het algemeen. Persephone was, ondanks dat ze haar eigen boontjes weet te doppen, namelijk enorm vervelend.
Ze irriteerde me mateloos. Ja, ze is beschermd en geïsoleerd opgevoed, daar horen onzekerheden bij. Maar, het duurt heel lang voor ze inziet dat ze ook
andere beslissingen kan nemen. Ze is, ondanks haar feministische karakter, echt naïef. Hier kan ik heel slecht tegen. En dan heb ik het nog niet eens over
Hades gehad, want dat was helemaal een teleurstelling. In het originele verhaal is hij een duistere god. Hier wordt hij neergezet als een introvert personage
die dan ook nog eens een klein hartje heeft. Waarom moet het nou allemaal zó zoetsappig? Dit vond ik echt een afknapper. Het lijkt zo wel alsof men hiermee
wil zeggen dat de jongere lezer beschermd moet worden en dat ze ver weg moeten blijven van duistere personages. Nou, veel lezers kunnen dat prima aan.

De plot liet ook veel te wensen over. Het concept is interessant, maar de uitwerking niet. Ik heb me echt door het verhaal heen moeten worstelen, want
het was eigenlijk gewoon enorm saai. Het boek voelde hierdoor echt veel te dik en misschien was het dat ook wel. Nee, Koningin van de onderwereld van Bea
Fitzgerald liet mij teleurgesteld achter. Ik denk dat het YA sausje er voor mij net iets te dik bovenop ligt.