Belicht vrij onbekend stukje geschiedenis

Een tijdje geleden kwam ik ergens het boek Pachinko van Min Jin Lee op het spoor. Ik kan je niet meer vertellen waar. Het boek is mij altijd bij gebleven, want ik wilde het graag lezen. Het kwam er alleen niet van, want zo veel boeken en zo weinig tijd. Tot nu. De vertaling is verzorgd door Ineke Lenting en Paul van der Lecq.

Dit boek vertelt het verhaal van vier generaties uit een Koreaanse familie. Het boek begint in 1932 en eindigt uiteindelijk in de jaren ’80 van de twintigste eeuw. Wanneer Kim Sunja trouwt met Baek Isaek vertrekt ze vanuit Korea naar Osaka, Japan. Korea wordt al jarenlang gekolonialiseerd door Japan en Japanners hebben geen hoge pet op van Koreanen. Dat ondervindt Sunja ook als ze uiteindelijk in Osaka arriveert. Isaek geniet meer respect omdat hij een dominee is, maar hij en zijn familie leven in armoede. Uiteindelijk weten ze zich te redden, maar ze krijgen veel tegenslagen te verwerken. Dit geldt eveneens voor de daaropvolgende generaties. Uiteindelijk komt Sunja’s moeder ook over naar Japan en is de hele familie compleet. Doordat het verhaal vanuit meerdere perspectieven wordt verteld, leer je deze familie goed kennen en zie je waar ze stuk voor stuk mee worstelen. Alle personages krijgen te maken met racisme waardoor ze hun Koreaanse identiteit liever verbergen. Vooral de jongere generaties besluiten zich te neutraliseren of om Japanner te worden.

Pachinko is een boek vol met nieuwe informatie voor mij. Ik weet eigenlijk niks van de Japanse bezetting van Korea, dit stukje geschiedenis leer je niet op school. En buiten het soms luisteren van KPop en het eten van sushi besteed ik geen aandacht aan de Koreaanse of Japanse cultuur. Een historische roman als deze is daarom goed voor het creëren van bewustwording. Echter is niet alles aan dit boek even prettig. Ik had in het begin erg veel moeite om in het verhaal te komen. Dit komt voornamelijk door de schrijfstijl. Deze is vrij formeel, maar dat past denk ik ook wel bij de cultuur. Ook het wisselen van perspectief in de verschillende tijdsperiodes was niet altijd prettig. Het werd te pas en te onpas gedaan, midden in een hoofdstuk. Dit haalde de vaart een beetje uit het verhaal. Ook vond ik de tijdssprongen vrij groot, waardoor je soms moest raden wat er met bepaalde personages was gebeurd. Het einde voelde voor mij wat afgeraffeld aan en paste er niet helemaal bij. Het leek wel op zichzelf te staan.

Pachinko van Min Jin Lee is een boek dat bewustwording creëert over een vrij onbekend stukje geschiedenis. Veel mensen zullen waarschijnlijk niet weten dat Korea ooit bezet was door Japan. Ik wist dit in ieder geval niet en dit boek bevat voor mij daarom een schat aan nieuwe informatie. Het verhaal liep alleen niet helemaal lekker, dit komt door meerdere aspecten van de schrijfstijl. In het begin kwam ik er moeilijk in, maar toen ik eenmaal een leessprintje kon trekken lukte het mij wel. Toen wilde ik weten hoe het verhaal verder zou gaan was het moeilijk om het boek weg te leggen. Uiteindelijk ben ik blij dat ik heb doorgezet.